80 lat temu, 19 kwietnia 1943 r., żołnierze Żydowskiej Organizacji Bojowej i Żydowskiego Związku Wojskowego stawili opór wkraczającym do getta warszawskiego siłom niemieckim. Tym samym rozpoczęli powstanie, które nie miało szans na zwycięstwo. Ich celem była godna śmierć w walce.
Było to największe wystąpienie zbrojne Żydów w czasie II wojny światowej, a jednocześnie pierwsze miejskie powstanie na terenach Europy okupowanej przez nazistowskie Niemcy.
Walki w getcie zostały oficjalnie zakończone 16 maja 1943 roku. W rzeczywistości poszukiwanie Żydów ukrywających się w ruinach getta trwało jeszcze kilka miesięcy. W wyniku powstania zginęło i zostało zamordowanych 12 000 Żydów, a większość z 60 000 osób znajdujących się w tym czasie w getcie została wywieziona do obozu koncentracyjnego na Majdanku lub obozów pracy w Poniatowej, Trawnikach i Budzyniu. Trudna do oszacowania grupa Żydów wydostała się z getta w czasie trwania walk i szukała schronienia na aryjskiej stronie.
Powstańcy biorący udział w walkach w getcie stali się symbolem oporu ludności żydowskiej wobec władz niemieckich. Większość z nich zginęła, jedynie kilku grupom udało się uciec z getta i znaleźć schronienie na aryjskiej stronie. Cześć z nich wzięła później udział w powstaniu warszawskim.
Tegorocznym obchodom 80. rocznicy powstania w Getcie Warszawskim towarzyszy hasło "Nie bądź obojętny", szczególnie ważne, kiedy za naszą wschodnią granicą trwa wojna.
Zdj. Narodowe Centrum Kultury
